Rest & Przwalski

"Wat krijgen we nu weer?! Ik doe zo altijd mijn uiterste best voor iedereen en dan is het nog niet goed. Het is ook nooit goed."  Dat is de reactie die ik me voorstel, in het (hoogst onwaarschijnlijke) geval de boyfriend zou lezen wat ik in de vorige post schreef. Ik heb hem dergelijke uitspraken al een paar keer horen doen. Een ene keer naar mij toe, toen ik op een onbeholpen manier had laten merken hoe ontevreden ik ben dat we elkaar maar zo weinig zien. Andere keren waren na situaties op zijn werk of na een voorval met zijn moeder. Het was te voorspellen dat ik me gisterennamiddag niet te best zou voelen. Onderweg naar huis, op de trein, had ik al geweend. En ben ik beginnen nadenken (niet voor de eerste keer trouwens) of het niet beter voor me zou zijn om deze relatie stop te zetten. Ik nam me voor om die zelfde avond nog te bellen. Daarna dacht ik: "Misschien beter toch even wachten, niet te impulsief zijn. Misschien beter morgenavond bellen?". Ondertussen is h...

Eergisteren serveerde ik de boyfriend mijn lievelingsontbijt: American pancakes met karamelsaus en met van hun velletje ontdane sinaasappelpartjes.  Toevallig had ik een paar dagen geleden op het werk met iemand gesproken over een dergelijke maaltijd. Een beetje small talk eigenlijk, het is niet mijn specialiteit, maar bon. Een diëtiste aldaar vertelde me toen dat dit zeker een volwaardig ontbijt is, nog voedzamer zelfs als ik wat extra eiwitten zou kunnen toevoegen, bijvoorbeeld in de vorm van een glas yoghurt. Dus deed ik dat en plaatste ik naast zijn en naast mijn bord nog een glas paarsige bosvruchtenyoghurt. De boyfriend heeft niet de gewoonte van een ontbijt te nemen; de boyfriend heeft niet echt de gewoonte van veel te eten tout court, maar dat is dan weer een ander verhaal. Anyways... er bleef dus weer over. Ik had restjes pannenkoek en restjes appelsien.  Die heb ik opgegeten toen ik gisteren een beetje verdwaasd thuiskwam, we hadden twee dagen samen doorgebracht en i...

Vandaag was een dagje met o.a. (*) opmaken, verwerken van al wat in mijn koelkast en/of diepvries een nutteloos, als in niet-geconsumeerd, levenseinde dreigde tegemoet te gaan.  De aardbeien 'uit Hoogstraten' kocht ik twee dagen geleden aan min 45%. Dat is een goede deal. Maar niet als die niet gegeten worden. De bessen ontdooide ik gisteren om er fruityoghurt mee te maken. De besjes bleven staan, net als de yoghurt. Ik vertrok naar het werk zonder ontbijt te nemen.  Het witloof was een XXL deal van Lidl. Dat was ook een goede koop. Ik had er wel wat ideetjes voor. Moet ik nog zeggen dat van die wilde plannen niets terecht gekomen is? De courgette zou onderdeel worden van een gerecht waar ik dan later toch niet zo veel zin meer in had. Een paar weken geleden maakte ik ovenfriet. From scratch. Maar ik kon ze niet allemaal op. Het kleine restje dat overbleef, dat niet bruin genoeg gebakken was naar mijn smaak, vroor ik in. De bokaal asperges die ik twee jaar geleden kocht, had i...

 Mijn stijl van leven, mijn standaard, mijn gewone doen...     ... i s boodschappen halen in Lidl, Aldi, Colruyt. In Albert Heyn, Carrefour of Delhaize kom ik pas na een uitgebreide studie van de reclamefolders, als ik dus weet welke  producten in promotie staan. Waarna ik heel bewust de aanbiedingen koop, enkel zaken die in de folder aangeduid staan met 50 % korting of 1+1 gratis. Wat natuurlijk twee keer identiek dezelfde korting is, alleen is het bij de ene verplicht om onmiddellijk twee producten te kopen.      ... i s kleding kopen in de kringwinkel. Of in uitverkopen of tijdens de solden. Soms ook zelf iets maken, liefst met materialen gekocht in de kringwinkel of ergens met een fikse korting. Nog liever zelfs met materiaal dat ik gewoon in de kast liggen had.     ... i s op zoek gaan naar uitstapjes die gratis zijn. Of very low budget. Ik ga dus regelmatig naar boekvoorstellingen, lezingen en debatten. Een try-out soms.  Naar het ...

De laatste maanden (of jaren al) ben ik me voortdurend bewust van de duurte van alles. Sedert ik, ergens in 2015 of misschien was het al 2016, gestopt ben met voltijdse loonarbeid, heb ik maar een minimaal inkomen meer. Niettegenstaande dat, slaag ik toch om van mijn schraal inkomen een deel opzij te zetten, door een spaarzaamheid die is ontstaan uit vrees en voorzienigheid voor nóg schralere tijden. Ik legde mezelf een budget op. Mijn maandelijkse inkomsten verdeel ik in categorieën, waaraan ik per maand maximaal een bepaald bedrag mag uitgeven. Geef ik minder uit, dan wordt het restant meegenomen naar de volgende maand of maanden. Geef ik daarentegen wat meer uit, dan is er de daaropvolgende tijd net wat minder te besteden in die categorie.  450  =  Vaste rekeningen 220  =  Voeding         100  =  Huisonderhoud, deco   75  =  Uitstapjes          60  =  Kleding-scho...

Het leven wordt alsmaar duurder, dat kan echt voor niemand nog een verrassing wezen. Elektriciteitsprijzen, gasrekeningen, de rekening in de supermarkt... ook ik sta er bij en kijk er naar. Een beetje wezenloos en een gevoel van machteloosheid overvalt me, eens te meer maar weer eens, als ik op het nieuws lees dat het doorsnee loon klimt naar 2985 euro. Ja, ik weet het, het is een brutoloon en het is een loon voor een voltijds werkende. Maar dan nog, hier sta ik (zit ik) dan, met mijn laagbetaalde deeltijdse job. Alleenwonend, vijftigplus, geen werkzekerheid en wonend in een huis(je) dat weliswaar afbetaald is en volledig van mij, maar dat ook dringend toe is aan herstel. Terwijl ik dit schrijf, is het aan het regenen en ik maak me zorgen of er geen water door de daken gaat komen. Mijn psychisch welzijn, ook dat rammelt regelmatig eens. Lange periodes van me heel slecht voelen, zo heb ik er de laatste jaren wel wat doorleefd, van maandenlang het huis niet uit komen, geen zin meer hebbe...