Rest & Przwalski

Na het werk vandaag had ik nog voldoende energie over om huishoudelijke dingen te doen. Een huishoudgodin zal ik nooit worden, maar de hoeveelheid vuile afwas in toom houden, dat blijf ik proberen. Vandaag echter begon ik niet met afwas wegwerken, in plaats daarvan creëerde ik er deze keer nog een hoop extra bij. Ik had in de koelkast weer dingen op overschot en ook goede voornemens om deze resten op te werken. Van de tofu was de houdbaarheidsdatum bijna verstreken en het halve bakje champignons begon bruin te worden. Champignon-tofuburgers! Een recept uit een vegetarische kookboek.  En omdat ik dan toch aan het koken was, wou ik ook wel wortelspread proberen maken; volgens een recept uit een reclamefolder. Het leek me een goed idee. De tofu en de champignons moesten op en voor de wortelspread waren wat witte bonen nodig, waarmee ik dus eindelijk een toepassing had voor dat blikje cannellini bonen dat twee jaar geleden in de voorraadkast kwam wonen.  Het leek een goed idee....

Het mag duidelijk wezen: nog altijd wordt een groot deel van mijn mentale bandbreedte ingenomen door bedenkingen over geld. En als ik het wat meer specifiek zou benoemen, dan gaat dat denken eigenlijk zo goed als alleen over mogelijke, persoonlijke geldtekorten en over manieren om te besparen. Dus ja, 'bedenkingen' mag dan al mooi klinken, piekeren is er toch wel de juiste benaming voor.  Vandaag heb ik een nieuwe app op mijn telefoon gezet. Het is een app voor de lokale munt van mijn woonplaats. Je kan munten verdienen door aankopen te doen bij de plaatselijke handelaren, net zoals je ze ook daar terug kan uitgeven. En ook bij de stadsdiensten zijn munten te verdienen, maar daarvan is het hoe en wat nog niet direct duidelijk terug te vinden. Cengzen, zo heet het systeem. Het is het plaatselijke dialectwoord voor 'centen'. In het dialect van mijn geboortedorp zeggen ze niet 'cengzen', nee daar hebben ze het over 'sijnen'. Het lijken wel twee verschillend...